Bu sene birincisi düzenlenen Karadeniz Teknik Üniversitesi Bilgisayar Mühendsiliği’nin mezunlar buluşması ardından içimde kalanları mutlaka ve mutlaka yazmam gerektiğini düşündüm ve şu an gece 02:00 olmasına rağmen bu yazıyı yazmak zorunda hissediyorum kendimi.

Buluşmaya katılan mezunlarımızın 3-5 istisna kişi haricinde tamamı benden yaşça ve tecrübe olarak büyüktü. Yapılan sunumların sonunda karşılıklı soru cevap tarzında geçen ve zaman zaman tartışmalara sebep olan konuşmalar uzadıkça söylemek istediklerimi orada dile getirip fazlasıyla uzayan tartışmayı zaman kaybına da çevirmek istemediğimden dolayı çok fazla söz de almadım.

Öncelikle şunu bilmenizi isterim ki bu satırları yazan Ahmet Kakıcı çok mükemmel bir yazılımcı veya mükemmel bir mühendis değil. Burada yazdıklarım tamamen bireysel görüşlerimdir ve doğruluğu konusunda maalesef garanti veremiyorum.

Beni tanımayanlar için, ki birçoğunuzun da öyle olduğunu düşünüyorum, daha önceden yazdığım Hakkımda yazısını okuyabilirsiniz. Girişi yaptıktan sonra artık kafama takılan konular hakkında ‘acemi’ görüşlerimi paylaşayım.

Görüntü İşleme ve Piyasaya İş Yapma

Bugün mezunlarımızdan bir abimiz, kendisi bölümden mezun olduğunda ben orta okula gidiyordum, yıllardır bölümde görüntü işleme dersinin olduğunu ve görüntü işleyip işleyip de ne işe yarayacağını esprili bir şekilde dile getirdi. Amfide bulunan öğrenci arkadaşlar da bu dersten canları yanmış olacak ki galeyana gelip bir anda amfiyi alkışa boğdular.

Konuyu tam olarak bilmiyorum ama anladığım kadarıyla kendisi bölümden birkaç arkadaşı part-time veya başka bir şekilde şirketinde çalıştırıyor ve öğrencilerin derslerinin yoğunluğundan dolayı iş yapamadıklarından dem vurdu. Salon da aynı şekilde alkışlarla ödevlerin fazlalığını tasdik etti.

Daha sonra da ödevlerin piyasaya yönelik olması gerektiğine dair bir söz söylendi ki, piyasada yapılan işlerin tamamı maddi gelir elde etmeye yönelik olduğundan dolayı şu anda bölümde verilen ödevlerden kat kat daha kolay olup eğitim açısından getirileri de bir o kadar az olmaktadır.

Burada unutmamamız gereken bir şey üniversitenin bir ticaret kapısı olmadığıdır. Buraya gelip okuyan insanlar para kazanmaya gelmemeliler. Elbette öğrenciyken maddi olarak kendilerine yetecek bir seviyeye gelmek istiyorlarsa okurken de piyasaya iş yapabilirler ancak bu asla ve asla eğitim ihtiyaçlarının önüne geçmemeli.

O sıralarda alkışlayan öğrencilerin bir çoğu dersleri geçemeyecek kadar zorlandıkları için istemdışı da olsa çektikleri zorlukları dile getirdiler. Maalesef zorluk çekmeden de başarıya ulaşmayı beklemek ütopik bir beklentiden öteye geçmeyecektir.

Görüntü işleme üzerinden gidecek olursak ben ilk stajımı bölümümüzde görüntü işleme üzerine bir projede yaptım. Sonuçta elde ettiğimiz programdan hiçbir maddi kazancımız olmadı, hatta eğitim dönemimize ticari olarak bakarsak iki ay zaman kaybettik ve tamamen zarardayız. Ortaya satılacak bir ürün de çıkmadı nihayetinde.

Ancak bu tip ödevlerin bize kazandırdığı şey somut olmadığı ve olmayacağı için sonuçlarını da bir anda göremiyoruz. Görüntü işleme veya herhangi bir bilgisayar mühendisliği dalı üzerine yaptığımız her proje bize programlamaya ve dolaylı olarak da hayata bir bakış açısı kazandırıyor. Beynimizdeki bu gelişmeleri somut olarak hissetmemizin imkanı yok. En azından sinir sistemimizdeki nöron yapısını kağıt üzerine döküp proje öncesi ve sonrası diye karşılaştırırsak gelişmeyi görebiliriz. Bu arada eğer ilginizi çekerse dersini almasam bile bitirme tezimde kullanmak için öğrendiğim yapay sinir ağları ile ilgili yazılarıma da göz atabilirsiniz. İlginizi çekmese de göz atmanız size en fazla bir saat kaybettirecek, ticari açıdan bakarsanız evet yine zararda olacaksınız.

Yıllar boyu televizyonda izlediğimiz dizilerde filmlerde araba kullanan insanları gördük. Aşağı yukarı hepimiz arabanın debriyaj, fren ve gaz olmak üzere üç pedalı, bir direksiyonu ve bir de vitesi olduğunu biliyoruz. Otomatik vites kullananlar için ileride bir şeyler yazacağım.

Çevrenize ve kendinize bir sorun bakalım, bu filmleri izleyerek araba kullanmayı öğrenen birileri var mı? Schumacher’i izleyerek Formula 1 pilotu olabilir misiniz? Cevabı arayarak zaman kaybettirip sizi ticari olarak zarara uğratmak istemem. Cevap veriyorum: hayır.

Eğer üniversite hayatınız boyunca ödev yapmadan derste öğretim görevlilerini izleyerek mühendis olup olamayacağınızı merak ediyorsanız cevap veriyorum: evet olabilirsiniz. Hayır olamazsınız cevabını bekliyor olabilirsiniz ancak maalesef bugün aldığım diplomadan siz de bir tane almak istiyoranız sınavlardan yüksek not almanız yeterli. Ödevleri yapmasanız da iyi(!) bir öğrenci olup sınavlarınıza çalışırsanız şirinler damgalı mavi diplomayı görebilirsiniz.

Peki ticari kaygılarla gelip mezun oldup aldığınız o diploma yine ticari kaygılarla kapısını çaldığınız iş yerinin kapılarını size açar mı? Cevap bu sefer olumsuz.

Şimdi bu yazıyı yazan Ahmet üniversiteyi tam 6.5 senede bitirdi. Not ortalaması 2.54 olduğu için bugün sunumunu izlediğimiz Er-Bakır gibi muhteşem(!) bir firmada çalışamayacak. Sıradaki cümle not ortalaması düşük olan ve AA notunu sevip de kavuşamayanlara geliyor. Çok iyi bir yazılımcı olmasam da 5. sınıfta üniversiteyi bırakıp Ankara’ya döndükten sonra o şirinler damgalı mavi diplomayı almadan işe girdim. İşe girerken benden  diploma istemediler, benden bekledikleri standart bir ticari firmanın istediğinden fazlası değildi: işlerinin yapılması. İşe girdikten 1.5 sene sonra mezun oldum ve o şirinler damgalı diplomayı almaya hak kazandım. İşe nasıl girdiğim konusuna da ileride değineceğim.

Bu Ders Benim Ne İşime Yarayacak?

Şimdi üstte yazdığım cümlenin hitap ettiği arkadaşların içinde bir umut olmuş olabilir. Çalışmadan ve diploma olmadan da işe girip para kazanabiliyoruz ancak bu gidilmesi gereken bir yol değil. Bu konudan en az gargamel ve  şirinler kadar eminim. Üniversiteyi bu kadar geç bitirmemin en büyük sebebi kendimi tatmin edecek ve derslere çalışmamamı sağlayacak güzel bir bahane bulmaktı: bunlar benim ne işime yarayacak?

İnsanoğlu her zaman kolay yoldan zafere gitmek istiyor, ancak bunun için ümit besleyenler çoğu zaman başarısızlıklarından ders alarak yanlış düşündüklerini anlıyor. Ben biraz geç anladım, umarım sizler bu kadar geç anlamasınız (yazar burada öğretim hayatına devam edenlere seslendi).

Derslerde başarılı olmak için mutlaka ve mutlaka isteyerek çalışmalısınız. Benim gibi bir bahane bulup hele bu bahaneye de kendinizce inanırsanız artık o derse çalışmak sizin için eziyetten başka bir şey olmayacaktır. Bunu 6.5 yıllık işkence deneyimime dayanarak yazdım. Acısı halen tam şuramda.

Dördüncü belki de üçüncü sınıfta ağ progrmamlama dersinde bizlere java ile soket programlama projesi verildi. Ben bu projeyi iki sene önce yapmaya c++ ile yapmaya çalışmış ve o zamana kadar kullandığım tek ide olan Borland C++ Builder ile yapmayı denemiştim. Ancak Borland C++ Builder içinde soket işlemlerini yapan Client ve Server bileşenlerinin olmasından dolayı bu projeyi yapmam 2-3 saatimi aldı. Evet sürükle ve bırak, dünya toz pembe değil mi? Üç saat sonra bilgisayar odasında arkadaşlarla mesajlaştığımız bir program bilgisayarımda bulunmaktaydı. Peki bana ne kazandırdı? Ürün elimdeydi. İstediğimi elde etmişim. Ancak maalesef bana manevi olarak hiçbir katkısı olmadı. Tabii sürükle/bırak yapmaktan kaynaklanan kas gelişimi üçgen (öhöm) vücuduma katkıda bulunmadı değil.

Bu projeyi ağ programlama dersinde aldığımızda ise her şeyi sıfırdan yazma zorunluluğuyla yüz yüze geldim. Ticari açıdan bakarsanız, çok zaman kaybettim ve tekerleği yeniden icat ettim. Bir öğrenci olarak bakarsanız ise ağ programlama ve soket işlemleri konusunda, bugün sunum yapan Netaş çalışanlarının bildiğinin binde birinden az bilgi edindim. Bu bilgi sayesinde işe girmem kolaylaşır mıydı bilmiyorum veya network konusunda bir kariyer yapıp yapmayacağımı da bilmiyordum. Ancak o proje beni manevi olarak yeterince tatmin etmişti.

Şunu da belirteyim ki o projeyi yaptığım süre boyunca uykumda bile kod yazıyordum. Beni tanıyanlar üniversite hayatım boyunca uykuya ne kadar düşkün olduğumu bilir. Bu projeyi yaparken gece 3-4 saat uyuyarak, lütfen söylenmeyin 10 saatten oralara geldim, gece rüyamda takıldığım yerleri görerek yatağımdan kalkıp kod yazdığım birkaç hafta geçirdim. Projeyi erken teslim ettiğimizde ekstradan puan alacağımıza dair bir açıklama yapılmasından sonra en kısa sürede ürünümü paketleyip teslim ettim. Şu an bu satırı yazarken bu yaptığımın da bir hata olduğunu anladım, zira eğer o ödevi üç gün daha yani son gününde teslim etseydim görüntü ve/veya ses iletim kısmına da girmeyi düşünüyordum. Lakin yetişmeyeceğini biliyorum ancak halen ticari kısıma girmedik değil mi?

Projeyi merak edenler bir aceminin uygulamasını görmek için bu sayfayı bu uygulamanın NetBeans projesini indirmek için de tam olarak şu safayı ziyaret etmeleri gerekmektedir.

Eller günahkar, Diller günahkar

Projeyi Java dilinde yazdım ancak Java dilindeki bilgim 3-5 slaytta izlediğimden fazla değildi. Bunun için projemi eleştirirken benim bunu ne kadar acemice yazdığımı da göz önüne almanızı isterim. Mahallenin Şahin ile gezen delikanlısı gibiyim ve lütfen F1 kariyerimi baltalamayın.

İyi ki Java ile yazdım, çünkü C++ sürükle bıraktan ibaretmiş değil mi? Dil kavgasına hazır mısınız? Bu konu hakkında yazdığım kısa bir yazı var lütfen oraya gidip geri gelin, gece devam ediyor.

İnsanların neredeyse tamamına yakını doğuştan konuşma yetkinliğine (bu kelimeyi bugün öğrendik değil mi?) sahip olarak dünyaya geliyor. Ben Ankara’da doğduğum (angara?) için bir İstanbul beyefendisi gibi Türkçe konuşamasam da tahminen 2-3 yaşımda ‘hello world’  yani ‘anne’ demişliğim vardır. Peki ya Amerika’da dünyaya gelseydim? Sanırım ‘anne’ yerine ‘wazzup maaan’ diyecektim. Tahminen 5-6 yaşımda ise fluent (ops) bir İngilizce’ye sahip olacaktım.

Coğrafya farkından dolayı farklı da olsa iki dili de öğrenebiliyorum demek ki. Programlama dünyasında da durum bundan çok farklı değil. Ben lisede 33.6k modem (o bağlantı sesini 30 saniye saygıyla analım) ile internete bağlanıp php kitapçıklarını indirdiğimde yeni doğmuştum. Belki php anlatan bir kitapçık değil de asp anlatan bir kitapçık bulabilirdim. Ama bildiğim şu ki iki halde de konuşacaktım! Hello world.

Bu arada lise sonda okurken CD satan bir dükkandan aldığım C derleyicisini gördükten sonra çok büyük hayal kırıklığına uğradığımı da söylemem gerekir. Zira cin olmadan adam çarpmaya çalışmak gibi bir şeydi bu. Eh herkes sağlıklı bir ortamda dünyaya gelemiyor maaleef.

Bölümde öğretilen diller sırasıyla C, C++, Assembly, Haskell, Java ve Prolog idi. Prolog seçmeli bir ders olan Mantıksal Programlama dersinde öğretildi ve hayatımda hiçbir dilde program yazmak Prolog yazmak kadar zevki olmamıştı. Eh belki biraz da Assembly sevdası olmuştu. Zira robotik sevdası da onunla körüklenmişti ancak her adımda tekerleği yeniden keşfetmek bazen sıkıcı gelebiliyor.

Prolog ile kod yazmayı bana sevdiren şey her satırı yazarken düşünmem gerekmesiydi. Yapısı itibariyle diğer iteratif dillerden çok farklıydı. Fonksiyonel dillere Haskell ile giriş yapmış olsak da kendisi bana pek çekici gelmemişti. Prolog sevdası sayesinde ise ilk defa Prof. Dr.Vasif V. NABİYEV’in bir serbest ödevini yapmıştım. Bu olayın ne kadar tatmin edici olduğunu sadece yaşayanlar bilir. Lakin maalesef Prolog sevdamın peşinde çok da uzun süre gidemedim.

Piyasada bunca dil ve platform varken şu dili öğrenin bunun size çok faydası olacak diyen kimseye kanmamanızı tavsiye ederim. Unutmayın ki bunu söyleyen kişi tamamen kendi karşılaştığı şeylere göre kendi tecrübelerini aktarmaktadır. Sizin ise aynı yoldan gideceğinizin garantisi yoktur.

Bu yazı burada bitmiş gibi görünse de bitmiyor. Az önce uykumu bölecek kadar çok şey beynimin içinde yankılanırken şu anda uykuya teslim olmak üzereyim. Eğer yazının akışına kapıldıysanız benim yazmadığım ancak defalarca okuduğum şu yazıyı okuyabilirsiniz. Bu arada yazının argo kelimeler içerdiğini de belirteyim. Rahatsız olacak arkadaşlar meraklarına yenik düşmezlerse sevinirim. O arkadaşlar için yazıyı özetleyecek bir görseli paylaşarak yazıma ‘şimdilik’ son veriyorum. (Saat 3:23)

Geçen hafta stackoverflow‘da gezerken gözüme takılan bir soruya gelen cevap ise günü kurtardı ve sorumu da çözmüş oldu.

Sorunun sebebi Firefox’un ASP.NET development server’ın verdiği rastgele portları çözerken yaşadığı karmaşaymış. Firefox’un IPv6 desteğini pasif hale getirince sorun kalmadı.

Eğer sizler de benim gibi ASP.NET ile uygulama geliştiriyorsanız ve Firefox’un debug performansından şikayetçiyseniz Firefox’ta adres çubuğuna about:config yazıp dikkatli olacağınıza da söz verdikten sonra  network.dns.disableIPv6 özelliğini true yaparsanız sizin de sorununuz çözülmüş olacaktır.

Bu sayede debug işleminde de Internet Explorer’dan uzak durabilirsiniz.

Akşam dns yaz sabah sil diye uğraşmaktansa bu işi komut satırından yapabiliyor muyuz diye biraz araştırdım ve netsh komutunu (windows için geçerli) buldum.

netsh komutuyla dns değiştirmek istiyorsa öncelikle hani ağ bağdaştırıcısıyla çalışacağımızı belirlemeliyiz. Bunun için aşağıdaki parametrelerle beraber varolan bağdaştırıcı isimlerini alacağız.

netsh interface ip show config

Gelen sonuçlarda “Kablosuz ağ bağlantısı 1″, “Yerel ağ bağlantısı 2″ gibi isimler göreceksiniz. Hangi bağlantıyı değiştireceğinizi seçtikten sonra aşağıdaki komutta “bağlantı adı” yazan yere ilgili bağlantının adını yazdıktan sonra dns adresini değiştirebilirsiniz.

netsh interface ip set dns name="bağlantı adı" static xxx.xxx.xxx.xxx

Eğer ikincil dns sunucusu eklemek istiyorsanız aşağıdaki komutu kullanbilirsiniz.

netsh interface ip add dns name="bağlantı adı" static xxx.xxx.xxx.xxx

Daha sonra bu adresleri silmek için aşağıdaki komutu kullanabilirsiniz.

netsh interface ip set dns name="bağlantı adı" source=dhcp

Bu ay 17 Nisan’da düzenleyeceğimiz etkinliğimizden hemen önce Yazılım Atöylesi’nin Ankara’ya ait blogunu açmış bulunmaktayız. Daha önceden açtığımız twitter, friendfeed ve facebook hesaplarından sonra en son adım olarak Yazılım Atölyesi Ankara blogunu da açarak bütün duyuruları tek bir merkezde topladık.

Blog sayfamızın açılmasıyla beraber konu istek formumuz ile beraber konuşmacı başvuru formumuz da açılmış bulunmaktadır.

17 Nisan’da Çankaya Üniversitesi’nde yapacağımız ve ORM konusunu ele alacağımız etkinlik hakkındaki detaylı bilgi için Yazılım Atöylesi’nin kendi sitesindeki blog yazısını okuyabilirsiniz. 17 Nisan’da Çankaya Üniversitesi’nde görüşmek üzere.

Atölyenin ilk bölümünde teorik olarak yapay sinir ağları nedir ne değildir konusunda bir sunum yaptıktan sonra sahneyi Bluekid‘e bıraktım. Bluekid ise bizlere yapay ağları ile çalışan, el yazısıyla yazılmış rakamları tanıyan programına ait bir sunum yaptı. Bluekid’in sunumunu ve programını blogunda yazdığı yazıdan indirebilirsiniz.

Atölyemizi daha yakından takip etmek için Google ve Facebook gruplarımıza katılabilir, anlatılmasını istediğiniz veya anlatmak istediğiniz konuları belirterek bizlere destek olabilirsiniz.

Bir sonraki atölyede görüşmek üzere.

Geçen ay yine bu ekipten arkadaşlarla konuşurken bu buluşmalarımız sohbet içeriğinden ayırıp bir çeşit atölye yapma kararı aldık. 16 Ocak Cumartesi günü ise ilk atölyemizi gerçekleştirdik.

Bu ilk atölyemizde perdeyi Yasin Okumuş açtı ve Spring Framework hakkında bir sunum yaparak spring’in ne olduğuna ve çok katmanlı mimarisine dair bilgiler verdi. Yasin’den sonra ise Hüseyin Mert oAuth hakkında bilgi verdi ve yaptığı örnek uygulamayı gösterdi. En son olarak ODTÜ’de buluşmamıza da yardımcı olan Mustafa Dalcı kullanılabilirlik konusunda yazılım tarafında neler yapılabileceğine dair bilgilerini, daha önce Yemek Sepeti, Garanti Bonus vb gibi şirketlere yaptığı çalışmalarla beraber bizlerle paylaştı.

Açıkçası daha önce yaptığımız 2-3 yazılımcı buluşmasına göre çok daha yararlı bir toplantı oldu. İçerik konusunda genelde web ağırlıklı konulara değinsek de toplantılarımızda içerik konusunda herhangi bir sınırlamamız yok. ‘Ben bunu biliyorum’ diyen herkes gelip bizlerle bir şeyler paylaşabilir.

Daha sonraki toplantılar için bluekid’in de yazdığı gibi konu sayısını üç yerine ikiye indirip sadece anlatım değil de etkileşimli bir toplantı yapabiliriz. Ayrıca sunumlara başlamadan önce yeni gelen arkadaşlar için bir tanışma faslı yapıp sunumlar arasında 10-15 dakika ara verip hem kafayı toparlayacak hem de katılımcıların nefes almasını sağlayacak fırsat yaratabileceğimizi de notlarımız arasına alıyoruz.

Bu arada bizim bu atölyeyi yapma kararını aldığımız gün bu buluşmaları iki haftada bir yapmaya karar vermiştik. Buluşmalarımızdan birisini gündemdeki teknolojilere ait sohbet tarzında geçirip diğerini de bu haftasonu yaptığımız gibi atölye tarzında geçirmeyi hedeflemiştik. Yani ayda bir bu tip atölyeler gerçekleştireceğiz. Bu yazıyı okuyan herkesi isterse sunum yapmaya isterse de izleyici olarak katılmaya davet ediyorum. Bizleri friendfeed grubumuzdan takip edebilirsiniz.

Orjinali ingilizce olduğundan dolayı mecburen Türkçeye çevirerek yazıyorum. Çeviri yapmak anlam kaybına yol açacağından dolayı orjinalini de okumanızı tavsiye ederim.

Jerry Weinberg: The 10 Commandments of Egoless Programming

Egolarınıza yenilmeden çalışabilmek için

1. Hata yapabileceğinizi kabullenin.
2. Siz ve yazdığınız kod bir değilsiniz.
3. Ne kadar çok karete bildiğiniz önemli değildir, her zaman sizden iyisi vardır.
4. Kimseye danışmadan/haber vermeden kodunuzu değiştirip yeniden yazmayın.
5. Sizden daha az bilgili olan insanlara saygı ve sabır gösterin.
6. Değişmeyen tek şey değişimin kendisidir.
7. Gerçek yetki bilgiden gelir, mevkiden değil.
8. İnandığınız şeyler için savaşın ancak yenilgiyi de kabullenebilin.
9. Odadaki çocuk * olmayın.
10. İnsanları değil kodu eleştrin. Koda karşı değil insanlara karşı nazik olun.

Dare Obasanjo: Top 10 Signs Your Software Project is Doomed

Projenizin çuvallamasına sebep olacak on madde

1. Programın ilk sürümünde çok fazla şey yapmaya çalışmak.
2. Yeni ve geçerliliği kanıtlanmamış teknolojilere bağlı çalışmak.
3. Varolan ve çok tutulmuş bir proje ile yarışmaya kalkmak.
4. Yetersiz kadroya sahip olmak.
5. “Karmaşık problemlerin, karmaşık çözümleri vardır”.
6. Gerçekçi olmayan proje takvimi/zamanlaması çıkarmak.
7. Proje kapsamında ani değişiklikler yapmak.
8. Second System Effect *
9. Giriş stratejisi belirlememek.
10. Nasıl çözüleceği bilinmeyen sorunlarla uğraşmak.

Michael McDonough: The Top 10 Things They Never Taught Me in Design School

Tasarım okulunda öğretilmeyen on şey

1. Başarının sadece üçte biri yetenektir.
2. Yaratıcı mesleklerde %95′i boş işlerle uğraşılır.
3. Her şey aynı aynı derecede önemliyse, hiçbir şey gerçekten önemli değildir.
4. Bir problem üzerinde fazla düşünme.
5. Bildiklerinle başla ve bilinmeyenleri yok et.
6. Amacını unutma.
7. Çevrendeki ağırlıkları attığında genelde dengen bozulur.
8. Cehenneme giden yol iyi niyetten geçer, hiçbir iyilik cezasız kalmaz.
9. Her şey ‘çıktı’dan ibarettir.
10. Dünya sizden ibaret değildir.

4 – Andres Taylor: Top 10 Things Ten Years of Professional Software Development Has Taught Me

On yıllık programlama tecrübesi sonucunda ortaya çıkan on madde

1. Nesnel programlama düşündüğünüzden daha zordur.
2. Yazılım geliştirmenin zor olan kısmı iletişimdir.
3. ‘Hayır’ demeyi öğrenin.
4. Her şey aynı aynı derecede önemliyse, hiçbir şey gerçekten önemli değildir.
5. Bir problem üzerinde fazla düşünme.
6. İşin derinine inmekten korkmayın ama orada takılıp kalmayın.
7. Yazılım geliştirme işinin diğer safhaları hakkında da bilgi sahibi olun.
8. İş arkadaşlarınız en iyi öğretmenlerinizdir.
9. Her şey ‘çalışan’ bir programdan ibarettir.
10. Some people are assholes. *

Okulum dolayısıyla Trabzon’a yaptığım seferler yüzünden uzun süre erteledim bu düşüncemi. İlk olarak 1 Nisan tarihinde FriendFeed üzerinden yazdığım bir mesaj ile bu fikrimi başkalarıyla paylaştım. Gelen olumlu tepkilerden dolayı bu işi ciddi ciddi düşünmeye başladım. Ancak okulun beni süründürmesinden dolayı uzun bir süre bu olayı erteledik. Taa ki geçen haftaya kadar. 27 Temmuz tarihinde FriendFeed’e bir mesaj daha yazarak konuyu tekrar canlandırdım. Şehir dışından bile gelebilecek kişiler bile olduğunu görünce çok hoşuma gitti bu fikir. Hemen photoshop ile bir afiş tasarlama işine girdim ve idare edebileceğini düşündüğüm bir şey ortaya çıkardım :) FriendFeed’de afişle beraber kayıt formuna ait bağlantıyı paylaşarak kayıtları almaya başladık.

Sonunda cumartesi günü gelip çattığında kayıt formunda kayıtlı 17 kişi bulunmaktaydı. Malesef forma kayıt yaptıran bir çok kişi buluşmaya gelmedi, buna rağmen ilk buluşumada 14 kişiyi bir araya getirmeyi başardık. Buluşmada çekildiğimiz fotoğrafları ilgili friendfeed mesajından görebilirsiniz.

Buluşmada Volkan Salma ile tanışma fırsatını da yakalamış oldum. Uzun zamandır tanışmayı istedğim BlueKid, Cem Öztürk ve Ersan Bilik malesef ise buluşmaya katılamadı. Bir sonraki buluşmada kendilerini aramızda görebilmeyi umuyorum :)

Bundan sonraki buluşmalardan haberdar olabilmek için eposta listemize katılabilirsiniz.

Vadesiz hesaplarından tahsil edilen, bankacılık hizmetlerine ilişkin masraf tutarıdır.

Bireysel Bankacılık müşterilerimizden yılda 2 defa olmak üzere, Vadesiz TL Hesaplarından 29 TL, Döviz Tevdiat Hesaplarından 4,5 Euro karşılığı döviz olarak tahsil edilmektedir.*
* 2009 yılı 1 .yarıyıl için geçerli olan tutardır.

Bu yazıyı gördükten sonra çektikleri ücreti kabullenmiştim, ancak sonra ‘Şikayet Var’ sitesine biraz göz attım ve benim gibi bu sorundan yakınan bir sürü insan daha olduğunu gördüm. Şikayetlerini site üzerinden dile getiren müşterilerin (!) çoğuna aşağıdaki gibi standart cevap verilmişti:

Her bir vadesiz hesabın bankamızda açma, kapama, işletme ve arşivleme gibi maliyetleri bulunmaktadır. Bu maliyetlerin bir kısmının karşılanabilmesi amacıyla ocak ve temmuz aylarında yılda iki kez hesap işletim ücreti alınmaktadır.

2008 yılı 1. yarıyılı için Bireysel Bankacılık Müşterilerimizin vadesiz YTL hesaplarından 25 YTL, döviz cinsinden açılmış vadesiz hesaplarından da 4 Euro karşılığı döviz olarak tahsil edilir. Bu uygulama tüm bankacılık sektöründe uygulanan bir uygulama olup, Bankacılık Hizmetleri Sözleşmesi kapsamında alınmaktadır.

”Bankmızla imzalamış olduğunuz Bankacılık Hizmetleri Sözleşmesinin 3.2 numaralı maddesi aynen şu sekildedir. “3.2. Banka işbu sözleşme konusu işlemler ve hizmetlerle ilgili olarak işlem anında yürürlükte bulunan oranlarda ve tutarlarda komisyon talep etmeye, belli bir mevduatın altındaki hesaplar için Bankanın tek taraflı olarak belirleyip, müşteriye herhangi bir ihbarda bulunmaksızın değiştirebileceği miktarda “Hesap İşletim Ücreti” almaya ve bunları müşterinin Banka nezdindeki res’en tahsile yetkildir.”

Bankamızın hesap işletim ücretinden istisna tuttuğu hesaplar aşağıdaki hesaplar olup, hesabınız istisna kapsamına girmemektedir.

“Maaş Ödemesi yapılan müşterilerimizin sadece maaş hesabının bağlı olduğu vadesiz hesaplarından,

Maaş Ödemesi yapan firmaların maaş ödemesi yaptıkları hesaplardan,

Düzenli Ödemesi bulunan müşterilerimizin sadece ödemelerinin bağlı olduğu hesaplarından,

İki veya daha fazla Otomatik Fatura Ödemesi bulunan müşterilerimizin faturalarının bağlı olduğu ana hesaplardan (31 Mart – 30 Haziran 2008 tarihleri arasında en az bir otomatik fatura ödemesi yapılmış ve ilgili hesapta iki adet ürün halen açık ise),

Müşterinin birden fazla Tek Hesabının olması durumunda en yüksek pozitif bakiyeli vadesiz hesaba bağlı olan dışındaki diğer Tek Hesaplarının bağlı olduğu vadesiz hesaplardan

Üniversite chipcardlarının bağlı bulunduğu ana vadesiz hesaplardan,

Birikimli Mevduat ürünlerinin düzenli ödemelerinin bağlı olduğu vadesiz YTL veya USD/EURO hesaplardan,

Ünibank müşterilerinin tüm vadesiz hesaplarından,

Çocuk ve velinin ortak kullandığı YP Birikimli Mevduat hesabı varsa, bu hesabın aylık ödemelerinin yapıldığı YTL, USD veya EURO cinsinden vadesiz hesaplardan,

G`bank müşterlerimizin YP Birikimli Mevduat hesabı varsa, bu hesabın aylık ödemelerinin yapıldığı YTL, USD veya EURO cinsinden vadesiz hesaplardan,

G’bank üyelerine ait Bonus Kontör kartın bağlı olduğu ana vadesiz hesaplardan,

Dövize Endeksli Tüketici Kredilerinin döviz bazlı ödeme hesaplarından,

30 Nisan 2008 tarihinden sonra açılan hesaplar,

Fon Sepeti ürününün bağlı olduğu vadesiz YTL hesaplardan

Müşterimiz ile görüşülerek , hesap işletim ücreti hakkında yukarıda yer alan bilgiler verilerek , hesap işletim ücretini tahsil edilen hesabının maaş ödemesi aldığı hesabı değil diğer vadesiz hesabı olduğu iletilmiştir.

Saygılarımızla,

T.GARANTi BANKASI A.Ş .

HAKLI MÜŞTERİ HATTI

444 0 338

Yukarıda da yazdığı gibi bu ücretten muaf olan hesap türlerinden biri de “Maaş Ödemesi yapan firmaların maaş ödemesi yaptıkları hesaplar” Dolayısıyla benim hesabım da bu ücretten muaf – olmalıydı.

Bunun üzerine Garanti Bankası’nın web sitesinde İletişim Sayfası‘nda yazan e-posta adresine [bilgi@garanti.com.tr] durumumu izah eden bir e-postayı 28 Şubat 2009 tarihinde gönderdim.

İki gün öncesine kadar olumlu veya olumsuz herhangi bir cevap alamadığım için temmuz ayında muaf olduğum(!) ücreti hesabımdan çekmeden hesabı kapatmaya karar verdim. Şubeye gittiğim ve bireysel hesaplardan sorumlu görevliye durumu izah ettim. Maaş aldığım firmanın (Microsoft) banka ile anlaşması olmadığından dolayı ücretin çekilmesinin normal olduğunu belirtti. Ben de dilekçemi yazıp hesabımdaki parayı çekmek için vezneye gittiğim, veznedeki görevli hesap işletim ücretinin maaş hesaplarından çekilmediğini ifade ederek kafamı biraz daha karıştırdı. Paramı çekip dilekçemi de verdikten sonra eve geldim.

Twitter üzerinden durumu izah edecek bir mesaj yazdım, bunun üzerine Garanti Bankası’nda çalışan Can Koklu Twitter üzerinden biraz mesajlaştık. Aramızda geçen mesajlaşmayı da hemen buraya alalım:

• Ben : Garanti Bankası’na e-posta göndereli 3 ay 13 gün olmuş, halen cevap vermediklerine göre hesabımızı kapatabiliriz. Ey gidi Garanti!
• Can Koklu : Selam.. konu neyle ilgiliydi diye soracağım.. bir de hangi adrese mail attığını soracağım..
• Ben : bilgi@garanti adresine gönderdim. maaş hesabından işletim ücreti alıyorlar ki şubedekiler bile alınmaz diyor. hesabı kapattım.
• Can Koklu : bilgi pek doğru bir iletişim kanalı değil Ahmet. 4440333′den daha hızlı yanıt alabilirdin. Hesabı kapadığına üzüldüm.
• Ben : Garanti iletişim sayfasında yazdığı için güvendim, yanlış mı yaptım? 444′ten arayıp bunun için de ücret mi vermem lazımdı ?
• Can Koklu : şimdi buldum sayfayı. kurumsal iletişim için açılmış bir mail adresi. yanında belirtmemiz gerekirdi. Düzelttiriyorum.
• Ben : garanti iletişim sayfasında yazdığı için güvendim, yanlış mı yaptım? 444′ten arayıp bunun için de ücret mi vermem lazımdı ?
• Can Koklu : 440333′ü kolaylık olur diye vermiştim.. Buradaki formu da kullanabilirsin(din). http://www.garanti.com.tr/hakli_musteri_hatti/sikayetim_var.html
• Ben : telefonu da kullanabilirdim, formu da kullanabilirdim de madem e-posta adresine cevap verilmiyor, orada olmasının amacı ne?
• Can Koklu : ok biraz daha araştırdım.. oraya atılan mailler müşteri hizmetlerine gidiyormuş.. bakayım bir sebebi neymiş..
• Ben : ilgilendiğin için teşekkür ederim.
• Can Koklu : no problem.. keşke hesabı kapamadan önce haberim olsaydı..
• Ben : keşke hesabı kapatmadan önce e-posta adresine değil de twitter’a haber salsaydım :)

Can Kolu’nun keşke kullansaydın dediği Garant Bankası’nın Haklı Müşteri Hattı’nda bulunan Şikayetim Var formunu da öğrendikten sonra hemen oraya da durumu özetleyen bir mesaj gönderdim. Ne mi oldu ? Halen cevap yok.

Şimdi yazılan çizilenlere bir bakalım:

• Garanti bankası Ocak ve Temmuz aylarında olmak üzere yılda iki kere hesap işletim ücreti alıyor. (Kaynak: Garanti Bankası Web Sitesi)
• Maaş hesapları hesap işletim ücretinden muaf. (Kaynak: Garanti Bankası’nın ŞikayetVar.com mesajları)
• Çalıştığınız firmanın Garanti Bankası’yla anlaşması olmadığı için bu ücret çekilebilir-miş. (Kaynak: Şubedeki görevli)
• Maaş hesaplarından hesap işletim ücreti alınmıyor-muş (Kaynak: Şubedeki bir diğer görevli)

Şimdi de gelişmelere bakalım:

• Ocak 2009′da çekilen 29 lira hesap işletim ücreti.
• Garanti Bankası’na 28 Şubat 2009′da konuyla ilgili gönderilmiş bir e-posta.
• 28 Şubat’tan bu yana gönderilmemiş bir cevap.
• 9 Haziran 2009 tarihinde hesabı kapatmadan önce durum hakkında bilgi almak üzere son kez gönderilen bir e-posta
• Garanti Bankası’ndan gönderilmemiş bir cevap.
• Hesabı kapattırmam ve ardından eve gelip bilgi@garanti.com.tr adresine hesabı kapattığımı ifade edip ilgileri için teşekkür ettiğim bir e-posta.
• Garanti Bankası’ndan gönderilmemiş bir cevap.
• Can Koklu’nun keşke gönderseydin dediği adrese de durumu izah eden bir mesaj.
• Garanti Bankası’ndan gönderilmemiş bir cevap.
• Can Koklu’nun belirttiğine göre bilgi@garanti.com.tr’nin kurumsal bir iletişim adresiymiş, iletişim sayfasını düzelttireceğim demişti.
• İletişim sayfasında halen değiştirilmeyen e-posta adresi.

Bundan sonra bu konu hakkında yazacak bir şeyim yok. Zaten derdimi fazlasıyla yazdım. Umarım Garanti Bankası da bana 29 liralık bir cevap verir.

Eğer genleşme ve aşınma hakkında daha fazla bilgi istiyorsanız Dilation – Erosion bağlantılarını takip edebilirsiniz.

void Dilation()
{
    if (!dilationDone)
    {

        dilationPixelArray = new int[imageWidth, imageHeight];
        for (int i = 1; i < imageWidth - 1; i++)
        {
            for (int j = 1; j < imageHeight - 1; j++)
            {
                if (binaryPixelArray[i, j] == 255)
                {
                    dilationPixelArray[i - 1, j] = 255;
                    dilationPixelArray[i, j - 1] = 255;
                    dilationPixelArray[i, j + 1] = 255;
                    dilationPixelArray[i + 1, j] = 255;
                }
            }
        }
    }
    else
    {
        int[,] tempArray = new int[imageWidth, imageHeight];
        Array.Copy(dilationPixelArray, tempArray, imageWidth * imageHeight);
        for (int i = 1; i < imageWidth - 1; i++)
        {
            for (int j = 1; j < imageHeight - 1; j++)
            {
                if (tempArray[i, j] == 255)
                {
                    dilationPixelArray[i - 1, j] = 255;
                    dilationPixelArray[i, j - 1] = 255;
                    dilationPixelArray[i, j + 1] = 255;
                    dilationPixelArray[i + 1, j] = 255;
                }
            }
        }
    }

}
void Erosion()
{
    if (!erosionDone)
    {
        erosionPixelArray = new int[imageWidth, imageHeight];
        for (int i = 1; i < imageWidth - 1; i++)
        {
            for (int j = 1; j < imageHeight - 1; j++)
            {
                if (binaryPixelArray[i, j] == 255)
                {
                    if (binaryPixelArray[i, j - 1] == 0 ||
                        binaryPixelArray[i - 1, j] == 0 ||
                        binaryPixelArray[i + 1, j] == 0 ||
                        binaryPixelArray[i, j + 1] == 0
                        )
                    {
                        erosionPixelArray[i - 1, j] = 0;
                        erosionPixelArray[i, j - 1] = 0;
                        erosionPixelArray[i, j + 1] = 0;
                        erosionPixelArray[i + 1, j] = 0;
                        erosionPixelArray[i, j] = 0;
                    }
                    else
                    {
                        erosionPixelArray[i, j] = binaryPixelArray[i, j];
                    }
                }
                else
                {
                    erosionPixelArray[i, j] = binaryPixelArray[i, j];
                }
            }
        }
    }
    else
    {
        int[,] tempArray = new int[imageWidth, imageHeight];
        Array.Copy(erosionPixelArray, tempArray, imageWidth * imageHeight);
        for (int i = 1; i < imageWidth - 1; i++)
        {
            for (int j = 1; j < imageHeight - 1; j++)
            {
                if (tempArray[i, j] == 255)
                {
                    if (tempArray[i, j - 1] == 0 ||
                        tempArray[i - 1, j] == 0 ||
                        tempArray[i + 1, j] == 0 ||
                        tempArray[i, j + 1] == 0
                        )
                    {
                        erosionPixelArray[i - 1, j] = 0;
                        erosionPixelArray[i, j - 1] = 0;
                        erosionPixelArray[i, j + 1] = 0;
                        erosionPixelArray[i + 1, j] = 0;
                        erosionPixelArray[i, j] = 0;
                    }
                    else
                    {
                        erosionPixelArray[i, j] = tempArray[i, j];
                    }
                }
                else
                {
                    erosionPixelArray[i, j] = tempArray[i, j];
                }
            }
        }
    }
}

Bundan önceki yazılardaki yapıyı kullandığınızı varsayarak yukarıdaki iki fonksiyonu aşağıdaki şekilde çağırmanız gerekli. Bu fonksiyonların yaptığı iş ise eğer resim ikili seviyeye indirgenmemişse (siyah-beyaz) önce bu işlemi yapmak. Tabii ikiliye çevirmek için herhangi bir eşik değeri belirlenmemişse otsu fonksiyonunu çağırarak önce bir eşik değeri hesaplatıyoruz. Binary fonksyionu ise 0-255 arasındaki parametreyi eşik değeri olarak kullanarak resmi ikili seviyeye indirgiyor, parametrenin 256 olması ise otsu ile hesaplanan eşik değerini alması içindir.

public void ShowDilation()
{
    if (!dilationDone)
    {
        if (!binaryDone)
        {
            if (otsuValue == 0)
                Otsu();
            Binary(256);
        }
        Dilation();
        dilationDone = true;
    }
    else
    {
        Dilation();
    }
    SetImage(ref dilationPixelArray);
}

public void ShowErosion()
{
    if (!erosionDone)
    {
        if (!binaryDone)
        {
            if (otsuValue == 0)
                Otsu();
            Binary(256);
        }
        Erosion();
        erosionDone = true;
    }
    else
    {
        Erosion();
    }
    SetImage(ref erosionPixelArray);
}