Yeterince Sosyalleştim

Posted: October 27th, 2009 | Author: Ahmet Kakıcı | Filed under: Kişisel | Tags: sosyal | 8 Comments »

Uzun zamandır buraya bir şeyler yazmıyordum. Bundan önceki yazılarımda paylaştığım şeyler genelde oturup zaman harcayarak ürettiğim şeyler hakkındaydı. Ancak bir noktadan sonra paylaşım / üretim oranında büyük bir düşüş yaşandı. Bunun sebebi ise artık ’sosyal’ bir insan olmam.

Daha önce bu sosyalleşme mevzusu hakkında da bir yazı yazmıştım: ‘Anne ben sosyal oldum‘. O yazıda da belirttiğim gibi sosyalliğin ve paylaşımın sınırı yoktu. Yediğim yemeği twitter’a yazmak, içtiğim içkiyi friendfeed’e koymak veya fotoğraflarımı facebook’ta paylaşmak. Bunların hiçbir yararını görmedim. Ama ne farkeder ki ? Artık sosyal olmuştum!

Tabii bu paylaşımlar sayesinde sosyal ağlar üzerinden yeni insanlar da tanıdım. Ancak bu işin götürdüğü şey getirisinden çok daha fazla: ‘zaman’.

Facebook çılgınlığına hiç kapılmamıştım. “Bütün Türkler buraya” gibi gruplara üye olup arkadaş listemi davet etmemiştim. Arkadaşlarımı dürtüp onların beni geri dürtmesini beklememiştim. Arkadaşlarımın fotoğraflarının altına: “Ç0q shekersin bebeqim” yazmamıştım.

Twitter da beni pek bağlamamıştı. En başta birkaç kişiyi takip ediyordum ama baktım ki o mesajlar takip ettiğim kişilerin friendfeed hesabına da geliyor bırak bu işleri dedim. Arada bir monolog cümlelerimi gidip yazıyorum o kadar. Evet twitter’dan da sıyrılmıştım.

Ama gel gelelim o zaman katili siteye: Friendfeed.

Sabah saat sekizde mesai başladığında firefox’tan bir sekme ayırıyorum ona. Akşam altıda mesai bittiğinde kapatıyorum. Eve gittiğimde ne olmuş acaba diye bakıp muhabbete dalıyorum farketmeksizin. Saat gece yarısını gösterdiğinde artık uyumalıyım diyerek kalkıyorum bilgisayarın başından.

Hüseyin Mert’in friendfeed üzerinde yazdığı bir yazı durumu çok güzel izah ediyor:

-Friendfeed bağımlılık yapıyormuş doğru mu?
-Yok abi, biz sürekli giriyoruz bir şey yapmıyor.

Aslında friendfeed eskiden çok güzeldi¹. Her gün girip birilerinden bir şeyler öğreniyordum. Ancak daha sonra paylaşımların içeriğinde bilgi yerine mizah yer almaya başladı. Eh biz de yapı olarak hiç sevmeyiz öyle geyik muhabbetlerini! Kaptırdık kendimizi gidiyoruz. Dur diyen yok, durdurmaya çalışan yok.

Sosyalleşme adı altında o kadar çok bağımlı oldum ki bu sosyal ağlara yapmam gereken şeyleri yapamıyorum ve artık kendime dur dememin vakti geldi. Bundan sonra friendfeed’e olabildiğince az girmeye çalışacağım. Msn’den de uzak durmak istiyorum, zamanın nasıl geçtiğini farketmeden aynı anda 10-15 kişiyle anlamsız sohbetler de istemiyorum çünkü. Facebook da benden uzak durabilir. Zaten çok yaklaşmamıştım kendisine, mesafeyi korumaya devam edelim.

Bundan sonra internette asosyal olabilirim veya insanlığı kurtaracak düşüncelerimi başkalarıyla paylaşmayabilirim(!) ancak bu yapmam gereken işlerimi çok daha iyi yapacağıma eminim. Bunun yerine haftada bir iki akşam dostlarla buluşup oturup muhabbet etmek daha iyi olacaktır, deneyip göreceğim.

Cem Öztürk’ün de dediği gibi:

Trial period of social media is over, thanks to technology to help me resurrection.

Çenemden çok kafamın çalıştığı dönemlere dönmek üzere herkese iyi sosyallikler dilerim.

¹: Friendfeed eskiden güzeldi dedim de, sanki “onlar” geldi bozuldu gibi bir hava oluşmasın. Her ne olduysa bunu biz yaptık. Elit olmaya çalışan bir kesimde değilim ben, zaten hiçbir zaman ‘trendsetter’ olamadım şu fani dünyada.

---